logo

Zaburzenia psychomotoryczne i dysleksja u dzieci

Rozwój psychomotoryczny oraz rozwój mowy u poszczególnych dzieci może się różnić. Nie każde odchylenie od bieżącego rozwoju jest od razu zaburzeniem psychomotoryki lub dysleksją. Dziecko, w dalszym okresie, może wyrównać różnicę w rozwoju w odniesieniu do swoich rówieśników a następnie rozwijać się tak samo jak pozostałe dzieci. Jeżeli jednak naprawdę chodzi o zaburzenia rozwoju psychomotorycznego wraz z dysleksją, ważne jest, aby takie dzieci jak najszybciej zdiagnozować a do deficytu rozwojowego przystępować jak najaktywniej.

 
Bez względu na etiologię zaburzeń psychomotorycznych oraz dysleksji, kompleksy aminokwasowe mają pozytywny wpływ na rozwój dziecka. Kompleksy aminokwasowe ingerują w procesy regulacyjne na poziomie komórkowym, wpływają pozytywnie i optymalizują procesy w centralnym systemie nerwowym a także w pozostałych tkankach.  Dziecko, w większości przypadków poradzi sobie z wyrównaniem deficytu rozwojowego i będzie się rozwijać bez różnicy w stosunku do pozostałych zdrowych dzieci. Poprawa następuje już w ciągu pierwszego miesiąca podawania kompleksów aminokwasowych.
 
Najmniejsze dzieci zaczynają wypowiadać sylaby i powtarzać je, zaczynają „gaworzyć”. Na obrazku poznają pieska i kotka, potrafią połączyć fakt, że „piesek robi hau a kotek miau”. Dzieci w wieku przedszkolnym uważnie słuchają bajek, gdy czyta je lub opowiada mamusia lub babcia, pamiętają je i potrafią je także opowiadać. Dzieci, dla których problematyczne było postrzeganie czasu i nauczenie się godzin, nagle rozumieją znaczenie czasu, potrafią określić czas i wiedzą gdy jest czas obiadu lub czas, gdy trzeba iść spać. Dzieci zaczynają także, adekwatnie do wieku, poznawać liczby i potrafią liczyć. Większe dzieci potrafią wypowiadać całe słowa, zaczynają je łączyć w zdania. Dzieci, które przed podaniem aminokwasów już zaczynały mówić lub mówiły, ale ich mowa nie była adekwatna do wieku, poprawiają i zwiększają zasób słów. Mowa staje się dojrzalsza, dzieci tworzą bardziej złożone zdania i potrafią lepiej się wyrażać, potrafią rozmawiać z rodzicami o tym jak bawiły się w przedszkolu. Dzieci koncentrują się na grze, interesują zabawkami. U dzieci w wieku szkolnym poprawiają się wyniki w szkole, dzieci potrafią odrobić zadania domowe z poszczególnych przedmiotów i doganiają w szkole dzieci bez zaburzeń psychomotorycznych czy dysleksji.



Dzieci bez względu na wiek są bardziej „żywotne”, interesują się otoczeniem, są bardziej pojętne i aktywne, lepiej przyswajają informacje i przetwarzają je. Zwiększa się ich zdolność koncentracji oraz reagowania, poprawia się pamięć krótkotrwała i długotrwała. U dziewczynek i chłopców zwiększa się wyobraźnia, rozwija się myślenie abstrakcyjne, rozwija się intelekt, postrzegają i reagują jak ich rówieśnicy, dzieci stają się mądrymi dziewczynkami i mądrymi chłopcami.

Przy podawaniu kompleksów aminokwasowych u dzieci z zaburzeniami psychomotorycznymi a jednocześnie z dysleksją, może równocześnie poprawiać się rozwój psychomotoryczny i mowa lub poprawę mowy może poprzedzać poprawa rozwoju psychomotorycznego albo na odwrót. Korzyścią kompleksów aminokwasowych jest jednak to, że pozytywnie wpływają na obydwa deficyty.
 
Wpływ aminokwasów u dzieci z zaburzeniami psychomotorycznymi badano wykonując testy psychologiczne i testy reakcji. Okazało się np., że dzieci po podaniu aminokwasów są zdolne do szybszego i prawidłowego rozwiązywania testów za pomocą komputera co potwierdza zwiększenie i przyspieszenie reaktywności sensomotorycznej. Wyniki potwierdzają, że poprawia się krótkotrwała pamięć wizualna i słuchowa, zwiększa się także koncentracja u dzieci. Jednocześnie przy badaniu motoryki precyzyjnej, jako przejawu wyższych funkcji nerwowych, poprawia się motoryka precyzyjna rąk.
 
Nie zawsze zaburzenia psychomotoryczne i dysleksja dają typowe oznaki.
Dzieci mogą cierpieć jednocześnie np. na zaburzenia neurotyczne, które u dzieci dominują nad opóźnieniem w rozwoju.
Takie dzieci z zaburzeniami rozwoju psychomotorycznego a jednocześnie z oznakami neurotycznymi osiągają poprawę przy podaniu aminokwasów. Ogólnie się uspokajają, w nocy lepiej śpią i nie budzą się. Mniej skarżą się na bóle głowy, bóle brzucha lub nudności, co zwykle występuje u takich dzieci. Nadaktywne dzieci uspakajają się po pierwszym lub drugim cyklu podawania aminokwasów. Dzieci z wcześniej wybuchowym charakterem są spokojniejsze, reagują adekwatnie na otoczenie, mniej się złoszczą i denerwują.
Szczególną grupą są dzieci z patologicznym zachowaniem w domu lub w szkole, które często cierpią jednocześnie na deficyt rozwojowy, który nie jest rozpoznany.
Te dzieci często cierpią na lekką dysfunkcję mózgową, aczkolwiek ta diagnoza nie bywa u nich postawiona. Nie dają sobie rady z nauką w szkole, mają zaburzenia wychowawcze, patologiczne kontakty z kolegami, nauczycielami i niestety także z najbliższymi – rodzicami. Są to dzieci, które nie potrafią podczas godziny lekcyjnej spokojnie usiedzieć i słuchać, jednocześnie szybciej się męczą. Mają złe wyniki w szkole, są uważane za słabe intelektualnie. U tych dzieci, aminokwasy potrafią złagodzić anormalne przejawy zachowania, uspokoić dzieci, pomogą poprawić wyniki w szkole a w ten sposób zapobiec umieszczeniu w szkole specjalnej, co miało by negatywny wpływ na ich dalszy rozwój.



Opóźnienia w rozwoju którym towarzyszy patologiczne zachowanie mogą się także przejawiać u dzieci, które wcześniej rozwijały się zupełnie normalnie.

Chłopiec lub dziewczynka zaczynają nagle „zostawać w tyle” w szkole, przeszkadzają podczas lekcji pomimo, że wcześniej były spokojne i uważne. Ich wyniki szkolne zasadniczo się pogarszają, mają problemy także z zachowaniem w domu lub w szkole. Powoduje to zdenerwowanie osób otaczających dziecko i początkowo uważają one, że pogorszenie jest stanem przejściowym i możliwym do opanowania przez wychowanie. Bez pomocy, dziecko może być jednak wykluczone z normalnej szkoły, co jeszcze pogorszy jego deficyt. Kompleksy aminokwasowe odnawiają u tych dzieci równowagę psychiczną, całkowicie ją stabilizują, przywracają zdolności do koncentracji i uczenia się. Dzieci wracają z powrotem – zachowują się jak wcześniej – i kontynuują bieżącą naukę w szkole.