logo

ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) leczenie - Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi

ADHD to zaburzenie rozwoju systemu nerwowego, które przejawia się w różnie wyrażonym zaburzeniu uwagi (braku uwagi), nadaktywnością i impulsywnością, które jednocześnie są nieadekwatne do wieku. Gdy u małego dziecka jest normalne, że przez dłuższy czas nie jest w stanie skoncentrować uwagi, to w wypadku dziecka starszego, które chodzi do szkoły, zakłada się, że będzie uważnie słuchać na lekcji.

Zespołowi ADHD często towarzyszą inne choroby takie jak np. epilepsja lub opóźnienie rozwoju mentalnego i mowy. W lżejszych przypadkach, niełatwo odróżnić dzieci z ADHD od tych, które są tylko bardzo aktywne, interesują się wszystkim wokół siebie, ale nie cierpią na zaburzenia systemu nerwowego.

Dziecko z ADHD jest gadatliwe, głośne, nie słucha podczas rozmowy, nie słucha instrukcji, jest roztargnione, gubi rzeczy, jest zapominalskie, nieustannie przeszkadza i przerywa pozostałym. Jest niespokojne, nieustannie się wierci, nie potrafi czekać na swoją kolejkę podczas gry, wykrzykuje.

ADHD może być rozpoznane u dziecka, które uczęszcza do przedszkola. Dzieci są nieprzewidywalne, mają ataki wściekłości, są nie do opanowania. ADHD często bywa rozpoznane dopiero po rozpoczęciu nauki w szkole, gdy z powodu swojej nadpobudliwości dzieci pozostają w tyle w porównaniu ze swoimi rówieśnikami. Niektóre dzieci aż do tego stopnia, że muszą chodzić do szkół specjalnych.

Wg naszych doświadczeń preparaty aminokwasowe przynoszą widoczne zmiany już w ciągu pierwszego miesiąca podawania. U dzieci, złagodzeniu ulega nadpobudliwość, bardziej się koncentrują, dłużej skupiają uwagę podczas gry lub nauki. W przedszkolu dziecko bawi się z pozostałymi dziećmi, uważnie ogląda książeczki z obrazkami, rysuje, nie krzyczy i nie przeszkadza. Jest łatwiejsze do opanowania, nie ma ataków wściekłości. Nasze doświadczenia wykazują, że gdy preparaty aminokwasowe są podawane dzieciom od przedszkola, są one zdolne w okresie późniejszym do kontynuacji nauki w normalnej szkole oraz osiągania dobrych wyników. Podawanie aminokwasów u dzieci w wieku szkolnym pomaga im uczyć się porównywalnie do dzieci bez zespołu ADHD, zapobiega także ich wykluczeniu ze standardowej szkoły i umieszczeniu ich w szkole specjalnej.

Korzyścią podawania aminokwasów w dzieci z ADHD jest to, że nie tylko zwiększają koncentrację i łagodzą hiperaktywność, ale jednocześnie poprawiają rozwój mentalny i rozwój mowy.

Także specjaliści, którzy pracują z dziećmi, jako psychologowie lub logopedzi, z zachwytem stwierdzają, że nareszcie można z dzieckiem nawiązać potrzebny kontakt i współpracę.
 

O ADHD

ADHD to zaburzenie neurorozwojowe, które może występować i przejawiać się w którymkolwiek okresie życia dziecka. Zaburzenie u około połowy przypadków znika około dwunastego roku życia, ale aż u połowy przypadków pozostaje do wieku dorosłego. Aby zdefiniować ten zespół użyto wielu określeń – zaburzenia koncentracji, zespół nadpobudliwości, lekka dysfunkcja mózgowa, psychosyndrom infantylizmu, zaburzenia, zaburzenia hiperkinetyczne lub zespół zaburzeń uwagi.

Występowanie ADHD u dzieci szacuje się na 5-20% (wyższy, jeżeli dołączymy zaburzenia koncentracji z minimalnie wyrażonym zaburzeniem impulsywności i nadpobudliwością), jest częstsze u chłopców niż u dziewczynek. Właśnie dziewczynki częściej cierpią na zaburzenia koncentracji i nie musi to być identyfikowane jako ADHD.

Dlaczego występowanie i objawy są odrębne u dziewcząt i chłopców, dokładnie nie wiadomo, pod uwagę bierze się wpływy genetyczne i hormonalne. Do możliwych przyczyn występowania ADHD należą wpływy genetyczne (u najbliższych krewnych występowanie jest aż pięciokrotnie częstsze), hipoksyczne uszkodzenie mózgu przed i podczas porodu, wpływ może mieć także palenie papierosów przez matkę podczas ciąży.

Aminokwasy dzięki swojemu regulacyjnemu wpływowi na wiele procesów na poziomie komórkowym i tkankowym, pomagają harmonizować procesy pobudzające i hamujące w neuronach, które przy ADHD są naruszone. W ten sposób potrafią wpłynąć – obniżyć nadpobudliwość. Równocześnie mają łagodny efekt stymulujący, dzięki czemu zwiększają koncentrację. Dziecko pod wpływem aminokwasów jest spokojniejsze i bardziej skoncentrowane.

Leczenie ADHD wymaga kompleksowego podejścia, współpracy rodziców z nauczycielami, psychologami, neurologami i psychiatrami. Dzieciom stanowi się specjalny reżim, który pomaga w opanowaniu materiału szkolnego, rodzice uczą się być tolerancyjni oraz prawidłowego postępowania z dzieckiem.

W leczeniu ADHD, przede wszystkim u dzieci z innymi chorobami towarzyszącymi jak np. epilepsja czy depresja, swoje miejsce ma także farmakoterapia.  W leczeniu wykorzystywana jest psychostymulacja, antydepresanty, leki antypsychotyczne lub neuroleptyczne. Leczeniu często towarzyszą efekty uboczne, które limitują leczenie. Przykładem może być często wykorzystywany metylfenidat sodu (Ritalin, Concerta), gdy leczeniu towarzyszą efekty uboczne jakimi są bezsenność, boleści brzucha i głowy.